Τραυλίζω μουρμουρίζοντας
ακατανόητες συλλαβές
λέξεις νεκρές
ανίκανες να κοινωνήσουν
το τρεμάμενο των φιλιών μου
τις αντανακλάσεις του φωτός
μέσα στο λέκτρον της ψυχής μου
Μεταίχμιος ο λόγος μου ακόμη
μεταγράφει τη σιωπή μου
Μηδείς εδώ
Το στίφος μου κρίνει τα έργα
τα πυλώματα μου σφαλίζει ο συρφετός
Μόνη διημερεύω εντός μου
σε βαθύκρημνους τόπους πορεύομαι
Ο διάπλους διαλγής, μα βαρύτιμος
Μύρομαι στο σκοτάδι
Γεννημένη απ' τη φωτιά της οδύνης
σημαίνω το ρείθρον του ποταμού
Ένα ναυάγιο καλλίτερα
παρά να μην έχω ταξιδεύσει
~ από Κατερίνα στο Ιουνίου 22, 2008.
Αναρτήθηκε στις Ένας μελογράφος άνεμος
Κατερίνα