Πυκνόφυλλο ασήμι

της λεύκας ο ίσκιος

ελάφι ονειρεύεται στη ρίζα της

Λάμνουν πουλιά στο ξέφωτο

Σπείρες φωτός εκρήγνυνται

Με πυροτεχνήματα τρέφεις ελπίδα

για θυσία αναίμακτη

Αρθρώνεις το όνομά σου

Το χαράζεις

με άλφα ελληνικό, έψιλον, νι…

Αφήνουν σφραγίδα αίματος

τα γυμνά σου πέλματα στο χώμα

Ανεμοστρόβιλος η ανάσα σου

την ροή του αίματος αντιστρέφει

Θέσφατο το θρόισμα των φύλλων

το όλον της ομορφιάς

με τις οπώρες σου στο στόμα

Όλο το ρεύμα μια ρωγμή

στου ορχηστή το σώμα

Χύνομαι σε πορφυρά πελάγη

σε σφουγγάρια κι όστρακα

από νεύρα και αίμα

Ένα φίδι σφυρίζει

κι ο χορός κορυφώνεται

Σαν συναντηθώ στο επόμενο βήμα

με θεό φωτιάς

στη λάβα της ύπαρξης

μια πυγολαμπίδα

θα καίει τα φτερά της τη νύχτα

Όμως τώρα ριζώνει

σπόρος που κράταγα στα δόντια

φυτρώνει μηλιά στο στόμα

σαλιγκάρι κοιμάται

στον κορμό της

Με την πρώτη βροχή

ένα ταξίδι σε υπερούσιο δώμα

της σαύρας το σώμα

του ήλιου γεύεται το φέγγος

Με τ’ αγκαθωτό περίβλημα καρπών

καστανιές σπαθίζουν το φως

Ένα κοπάδι αγριομέλισσες βουίζουν

παίρνοντας την καρδιά

Βουλιάζω στο ποτάμι

Η σορός μου σε τσόφλι καρυδιού

Από στριφτό κέρατο αρπάζομαι

Άνωση μες στην πλημμυρίδα

ίπταμαι στο ρίγος του νερού

Φτάνουν στ΄ αυτιά μου

του Κέρβερου οι μάχες

Μέλι γλυκύτατο

μέλι ξανθό μέλι

μέλι μέλι

μέλι

Γάμος στο φως της σελήνης

Αίμα ζεστό κυλάει στο βωμό

κινεί τις μνήμες της νύφης

Βάτα την στεφανώνουν

μούσκλια των δασών

Ένα πέταγμα πουλιού

νεύμα στα σύννεφα κάνει

με δυο σταγόνες βροχής να την φιλήσουν

Ο Αγαπημένος, Τέρας Ιερό

απ’ το στέρνο της ξεφυτρώνει σαν λεύκα

Έχει την ομορφιά των ποταμών

των ελαφιών το βλέμμα

Την αγγίζει και σχίζεται η γη

Κι εκείνη αέρας και φωτιά

νερό και λάσπη, κομματιάζεται

στη λύσσα των ανέμων

Κάθε της κομμάτι σπόρος

Νίοφυτα δέντρα στις όχθες του Πάνταρη

Έλατα και κέδροι

Κολυμπά το Τέρας και την φτάνει

Θεογέφυρο ανάμεσά τους

Δράκος φυλάει

το χρυσόμαλλο δέρας

έλα Μήδεια

Posted in * μή λα ]]> http://esperides.wordpress.com/2009/10/24/%ce%ad%ce%bb%ce%b1/feed/ 0 ΤΕ http://esperides.wordpress.com/2009/10/19/2995/ http://esperides.wordpress.com/2009/10/19/2995/#comments Mon, 19 Oct 2009 19:50:58 +0000 Κατερίνα http://esperides.wordpress.com/?p=2995 ]]> .

Ο ίδιος τόπος

στον αναγεννημένο

καινούριος μοιάζει

Παρατηρώντας

επικριτικές σκέψεις

εξαφανίζεις

.

Βύθισμα σιωπής

στου φόβου το άδειασμα

ωδίνες αγάπης

Σας προσκαλούν στις 13/10/2009

στις 9 το βράδυ

σε μια μοναδική συναυλία των λέξεων

Σύνθεση μουσικής και μελωδίας συναισθημάτων

με την Ποιητική της Κατερίνας Γναφάκη

Http://www.radiobubble.gr/audio/user/1092

Λευκό, στριφτό, μικρό κοχύλι

δίαυλος νύμφης, μυστικός

με το χορό μ’ έχει οδηγήσει

σ’ άλιμο νύμφαιον στο βυθο

.

Μέσα στα σπήλαια της Ιάνθης

χορεύοντας αναζητώ

νότες, τραγούδια μου κρυμμένα

ένα κομμάτι μου ακριβό

.

Ωκεανίδες ξεπροβάλλουν

όλες ντυμένες στα λευκά

κι όσο το άσπρο με τυλίγει

λιώνω στα υδάτινα φιλιά

.

Μέσα απ’ τη λευκή στολή μου

θαλάσσιο τέρας αλυχτά

κι όπως ορθώνει το κορμί του

με τ’ άγρια λέπια του κι ορμά

γίνεται αφρός η δύναμή του

κι Αφροδίτη μου ξυπνά

.

Ξανά του Ουρανού το σπέρμα

πέφτει στην ωκεάνια γη

κι η περιδίνηση με φέρνει

αφροντυμένη στην ακτή

Στην Ιθάκη

.

Ι.Σε μήτρα σπηλιά

ανοιγοκλείνει μάτια

φανούς ομίχλης

.

.

ΙΙ. Η πλάνη σβήνει

.

ο διακαής πόθος

. 

εκπληρώνεται

Στη ροή

.

Ι.Ο ήλιος δύει

ο περιπλανώμενος

αναπαύεται

.

.

ΙΙ.Μ’ εμπιστοσύνη

στη ροή αφήνεται

αφυπνισμένος

Φαίακες

.

Ι.Φτάνει σε μέρος

υπερσυνείδητου νου

φωτοχυσία

.

.

ΙΙ.Την ενότητα

μέσα στις αντιθέσεις

ανακαλύπτει

Posted in * μή λα ]]> http://esperides.wordpress.com/2009/09/17/13-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%83%cf%87%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%b1/feed/ 0 ΤΕ http://esperides.wordpress.com/2009/09/08/12-%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%85%ce%bc%ce%af%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%83%ce%b5%ce%b9%ce%b4%cf%8e%ce%bd%ce%b1/ http://esperides.wordpress.com/2009/09/08/12-%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%85%ce%bc%ce%af%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%83%ce%b5%ce%b9%ce%b4%cf%8e%ce%bd%ce%b1/#comments Tue, 08 Sep 2009 21:55:23 +0000 Κατερίνα http://esperides.wordpress.com/?p=2954 ]]> .

Λευκοθέα

.

Ι.Το εγώ κι ο νους

σ’ απεγνωσμένη πάλη

επιβίωσης

.

ΙΙ.Γυμνός στο κύμα

με μαντήλι στο στέρνο

παραδίνεται