Στο άνοιγμα ρεύματος στέκομαι
με τις οπώρες σου στο στόμα
Όλο το ρεύμα μια ρωγμή
στου ορχηστή το σώμα
Χύνομαι σε πορφυρά πελάγη
σε σφουγγάρια κι όστρακα
από νεύρα και αίμα
Ένα φίδι σφυρίζει
κι ο χορός κορυφώνεται
Σαν συναντηθώ στο επόμενο βήμα
με θεό φωτιάς στη λάβα της ύπαρξης
μια πυγολαμπίδα θα καίει τα φτερά της τη νύχτα
Όμως τώρα ριζώνει σπόρος που κράταγα στα δόντια
φυτρώνει μηλιά στο στόμα
σαλιγκάρι κοιμάται στον κορμό της
Με την πρώτη βροχή
ένα ταξίδι σε υπερούσιο δώμα
 
Advertisements